Afgelopen weken was ik op vakantie in India. We bezochten de stranden van Goa, de Hindoetempels van Gokarna en de historische tempelstad Hampi. Heel toevallig kwam ik in Hampi op een basisschool terecht. Het was een mooie ontmoeting, maar ook vol misverstanden, zo bleek na afloop.
Op Facebook schreef ik een stukje over het schoolbezoek (zie hieronder) en ik heb er nog veel aan terug gedacht. Toen de leerkracht ons vroeg om binnen te komen ging ik uit van een wederzijdse nieuwsgierigheid. Ik wilde graag zien hoe een Indiaas klaslokaal eruit zag en ik dacht dat hij het leuk vond voor de leerlingen om belangstellende Europeanen in de klas te hebben.
De leerkracht vertelde trots dat de kinderen elke dag melk kregen op school en ook een maaltijd. Hij vroeg wat wij voor werk deden. Dus mijn man zei dat hij leraar was en ik vertelde dat ik kinderboeken schreef. Misschien kon ik daarover iets vertellen voor de klas? Of de kinderen konden mij vragen stellen. Dat vragen stellen begreep hij niet helemaal, maar ik mocht wel even voor de klas staan. Het was leuk en bijzonder, maar na afloop zag ik ook de misverstanden.
