Derde prijs Ongehoord! Gedichtenwedstrijd 2017

Share

Ik stuurde een gedicht in voor de poëziewedstrijd van Ongehoord. Zondag 19 november 2017 werden in de foyer van het Bibliotheektheater van bibliotheek  Rotterdam de winnaars bekend gemaakt. Het was voor mij, vlak voor mijn vakantie, te druk om erheen te gaan. Ik kreeg, ondanks mijn afwezigheid, de derde prijs.
Op deze pagina kun je meer lezen.

Mijn gedicht:

Niemand kan mij spreken

Sinds een paar weken
zit in mijn klas
een meisje dat vluchtte.
Ze doet goed haar best
om ons te verstaan.

Maar vandaag heeft ze mij
verdrietig aangekeken.
Ze zuchtte en zweeg.

Ik denk dat ik het begrijp.
Zij is een taal
die wij niet spreken.
Zij is een geschiedenis
die wij niet leren.

Daarom ga ik het proberen.
Min ’ayna ’anti?
Waar kom jij vandaan?

Juryrapport

Vele dorpen en steden nemen asielzoekers op. Vele mensen in die dorpen en steden begrijpen niet wat deze mensen hier doen. Vele mensen willen het ook niet begrijpen. Vele mensen willen het wel begrijpen. Net als de dichter van dit gedicht.

Het gedicht Niemand kan mij spreken, was in al haar eenvoud voor de jury bijna geen discussie waard. In eenvoudige taal in een paar zinnen opschrijven dat we elkaar soms moeilijk verstaan of niet begrijpen is heel knap. Het is dan ook niet te sentimenteel. Het doet recht aan wat dagelijks aan de hand is.

Ik citeer:
Zij is een taal
die wij niet spreken.
Zij is een geschiedenis
die wij niet leren.

Een mens is meer dan een mens. Veel is bekend, vertrouwd. Maar, veel is -door verscheidene factoren- ook onbekend. Om dat onbekende van elkaar te gaan ontdekken is lef nodig. En de dichter van Niemand kan mij spreken heeft lef. Met dit gedicht laat de dichter niet alleen zijn/haar lef zien, het geeft de lezer ook hoop. Hoop op toekomst van poëzie en hoop op toekomst met ons allen.

Geef een reactie